Józef Tejchma – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Józef Tejchma | |
| Data i miejsce urodzenia | 14 lipca 1927 Markowa |
| Minister oświaty i wychowania | |
| Okres urzędowania | od 8 lutego 1979 do 2 kwietnia 1980 |
| Przynależność polityczna | Polska Zjednoczona Partia Robotnicza |
| Poprzednik | Jerzy Kuberski |
| Następca | Krzysztof Kruszewski |
Józef Tejchma (ur. 14 lipca 1927 w Markowej) – polityk Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, publicysta.
W latach 1945-1948 działacz organizacji młodzieżowej ZMW "Wici", następnie działacz – instruktor Zarządu Głównego ZMP (1948-1956). W 1957 roku współzałożyciel ZMW i w latach 1957-1963 przewodniczący Zarządu Głównego ZMW. W 1958 ukończył Wyższą Szkoła Nauk Społecznych przy KC PZPR.
W latach 1963-1964 kierownik Wydziału Rolnego Komitetu Centralnego PZPR, następnie w latach 1964-1972 sekretarz KC PZPR, jednocześnie w latach 1968-1980 członek Biura Politycznego KC PZPR. Był typowany na następcę Gomułki na funkcji I sekretarza KC.
Od 29 marca 1972 r. do 8 lutego 1979 r. wiceprezes rady ministrów w rządzie Piotra Jaroszewicza. Od 16 lutego 1974 r. do 26 stycznia 1978 r. i od 8 października 1980 r. do 9 października 1982 r. minister kultury i sztuki w rządach: Piotra Jaroszewicza, Edwarda Babiucha i gen. Wojciecha Jaruzelskiego. Od 8 lutego 1979 do 2 kwietnia 1980 był ministrem oświaty i wychowania w rządzie Piotra Jaroszewicza.
Poseł na Sejm PRL III, IV, V, VI i VII kadencji.
W 1980 roku ambasador PRL w Szwajcarii, w latach 1984-1988 ambasador PRL w Grecji i na Cyprze.
W latach 1971-1983 wiceprzewodniczący Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu.
Odznaczony m. in. Orderem Budowniczych Polski Ludowej oraz Orderem Sztandaru Pracy I klasy.
|
||||||||||
|
||||||||||
|
|||||||
|
|||||||
lubelskie, luksusowe łazienki, małopolskie, adwokat warszawa, wielkopolskie
