Michigan (jezioro) – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Michigan | |
Położenie jeziora Michigan |
|
| Państwo | |
| Powierzchnia | 57 800 km² |
| Wymiary | 494 × 193 |
| Głębokość • średnia • maksymalna |
85 m 281 m |
| Wysokość lustra | 176 m n.p.m. |
| Miejscowości nadbrzeżne | Chicago, Milwaukee |
| Rodzaj jeziora | tektoniczno-polodowcowe |
|
Położenie względem mapy Stanów Zjednoczonych
|
|
| Na mapach: | |
Michigan – (ang. Lake Michigan), największe słodkowodne jezioro USA, trzecie co do wielkości w kompleksie pięciu Wielkich Jezior Ameryki Północnej i jedyne z nich leżące całkowicie na obszarze USA. Od wschodu dostęp mają stany: Michigan, Indiana, Illinois i Wisconsin. Do jeziora uchodzi ok. 100 cieków wodnych. Część Drogi Wodnej Św. Wawrzyńca. Z wód jeziora korzystają wielkie obszary metropolitarne Chicago oraz Milwaukee i szereg pomniejszych, a tym Michigan City, Benton Harbor, Traverse City i Green Bay.
Powstało w późnym plejstocenie (zlodowacenie wisconsin), kiedy to lodowiec, wędrujący pradawną doliną rzeki i pchający olbrzymie masy materiału skalnego i gliny, zatrzymał się, nie dochodząc do dzisiejszych wydm i utworzył potężny wał morenowy. Topniejące wody lodowca wypełniły wyżłobioną przez lodowiec dolinę, tworząc jezioro Michigan. W miarę wycofywania się lodowca (późny koniec plejstocenu, początek holocenu) jezioro zmieniało swój kształt i wielkość. Wydmy na brzegach jeziora powstały w holocenie, wskutek działalności silnych północnych wiatrów.
[edytuj] Fauna
Reintrodukowany pstrąg i introdukowany łosoś (kiżucza, które obecnie stanowią główne gatunki łowne jeziora.)
|
|||||||
podlaskie, kujawsko-pomorskie, śląskie, podlaskie, wielkopolskie
