Niezależna Partia Chłopska – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Niezależna Partia Chłopska | |
| Data założenia | 11 listopada 1924 |
| Data rozwiązania | 11 marca 1927 |
| Ideologia polityczna | marksizm, komunizm |
Niezależna Partia Chłopska – radykalna partia ludowa działająca w latach 20. XX w.
10 listopada 1924 czterech posłów Polskiego Stronnictwa Ludowego "Wyzwolenie": Adolf Bon, Feliks Hołowacz, Antoni Szapiel i Sylwester Wojewódzki wystąpiło z klubu stronnictwa i utworzyło nowy klub poselski. Dzień później grupa ta w specjalnej odezwie ogłosiła powstanie nowej partii chłopskiej, która przyjęła nazwę Niezależna Partia Chłopska. Do klubu poselskiego wstąpiło jeszcze dwóch posłów: Alfred Fiderkiewicz i Włodzimierz Szakun.
Partia przyjęła radykalny program, którego głównymi założeniami były:
- przejęcie władzy drogą rewolucji i powołanie rządu robotniczo-chłopskiego,
- reforma rolna bez odszkodowania, upaństwowienie lasów,
- oddzielenia państwa od Kościoła,
- sojusz z ZSRR.
Partia ściśle współdziałała z Komunistyczną Partią Polski i Sel-Rob-em, wraz z którymi współdziała również w Sejmie, składając radykalne projekty ustaw, np. 26 czerwca 1925 projekt ustawy o reformie rolnej, w którym przewidziano wywłaszczenie wielkich majątków ziemskich bez odszkodowań, upaństwowienie lasów, podział wywłaszczonej ziemi między robotników rolnych, bezrolnych i małorolnych chłopów, utworzenie ferm doświadczalnych z majątków o wysokiej kulturze rolnej.
W 1926 partia poparła przewrót majowy, lecz w krótkim czasie wycofała się z tego.
Partia w szczytowym okresie liczyła ponad 20 tys. członków, głównie w województwie lubelskim, warszawskim i kieleckim. Do głównych działaczy należeli: Sylwester Wojewódzki, Feliks Hołowacz, Władysław Kowalski, Alfred Fiderkiewicz, Włodzimierz Szakun.
11 marca 1927 rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych partia została zdelegalizowana.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Bibliografia
- Słownik historii Polski. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1973.
- Aleksander Kochański, Tadeusz Rawski, Zbigniew Szczygielski: 100 lat polskiego ruchu robotniczego kronika wydarzeń. Warszawa: Książka i Wiedza, 1978.
- Antoni Czubiński: Najnowsze dzieje Polski 1914-1983. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1987. ISBN 8301061375.
