Niezależna Partia Chłopska – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Niezależna Partia Chłopska
Data założenia 11 listopada 1924
Data rozwiązania 11 marca 1927
Ideologia polityczna marksizm, komunizm

Niezależna Partia Chłopska – radykalna partia ludowa działająca w latach 20. XX w.

10 listopada 1924 czterech posłów Polskiego Stronnictwa Ludowego "Wyzwolenie": Adolf Bon, Feliks Hołowacz, Antoni Szapiel i Sylwester Wojewódzki wystąpiło z klubu stronnictwa i utworzyło nowy klub poselski. Dzień później grupa ta w specjalnej odezwie ogłosiła powstanie nowej partii chłopskiej, która przyjęła nazwę Niezależna Partia Chłopska. Do klubu poselskiego wstąpiło jeszcze dwóch posłów: Alfred Fiderkiewicz i Włodzimierz Szakun.

Partia przyjęła radykalny program, którego głównymi założeniami były:

  • przejęcie władzy drogą rewolucji i powołanie rządu robotniczo-chłopskiego,
  • reforma rolna bez odszkodowania, upaństwowienie lasów,
  • oddzielenia państwa od Kościoła,
  • sojusz z ZSRR.

Partia ściśle współdziałała z Komunistyczną Partią Polski i Sel-Rob-em, wraz z którymi współdziała również w Sejmie, składając radykalne projekty ustaw, np. 26 czerwca 1925 projekt ustawy o reformie rolnej, w którym przewidziano wywłaszczenie wielkich majątków ziemskich bez odszkodowań, upaństwowienie lasów, podział wywłaszczonej ziemi między robotników rolnych, bezrolnych i małorolnych chłopów, utworzenie ferm doświadczalnych z majątków o wysokiej kulturze rolnej.

W 1926 partia poparła przewrót majowy, lecz w krótkim czasie wycofała się z tego.

Partia w szczytowym okresie liczyła ponad 20 tys. członków, głównie w województwie lubelskim, warszawskim i kieleckim. Do głównych działaczy należeli: Sylwester Wojewódzki, Feliks Hołowacz, Władysław Kowalski, Alfred Fiderkiewicz, Włodzimierz Szakun.

11 marca 1927 rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych partia została zdelegalizowana.

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Bibliografia

świętokrzyskie, łódzkie, podkarpackie, małopolskie, śląskie