ORP Burza – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
ORP Burza
ORP Burza Gdynia Muzeum.jpg
Opis
Producent Francja
Klasa kontrtorpedowiec (niszczyciel)
Typ Wicher
Historia
Stocznia Chantiers Naval Français, Blainville/Caen
Położenie stępki 1 listopada 1927
Wodowanie 16 kwietnia 1929
Służba
Użytkownik Polska Polska
Znak taktyczny H73
Wejście do służby 10 sierpnia 1932
Wycofanie ze służby 24 lutego 1960
Skreślenie z rejestru 31 grudnia 1976


ORP Burzapolski niszczyciel, jednostka bliźniacza ORP "Wicher". Zbudowana na bazie francuskiej serii kontrtorpedowców Bourrasque (Simoun).

Spis treści

[edytuj] Historia

Zamówienie na ORP "Burza" złożono 2 kwietnia 1926 we francuskiej stoczni Chantiers Naval Français, jednocześnie z zamówieniem na bliźniaczy jednostkę ORP "Wicher". 1 listopada 1927 nastąpiło położenie stępki, a 16 kwietnia 1929 okręt został zwodowany, matką chrzestną została pani A. Błeszyńska, żona attaché wojskowego Polski we Francji płk. Bieszyńskiego. 12 lipca 1932 miało miejsce oficjalne przekazanie ORP "Burza" stronie polskiej, 10 sierpnia zaś uroczyste podniesienie bandery RP na okręcie, pierwszym jego dowódcą został kmdr Bolesław Sokołowski. Służbę na morzu ORP "Burza" rozpoczął w tym samym roku (około 4 lata po pierwotnie planowanym terminie).

30 sierpnia 1939 polskie niszczyciele ORP "Burza", "Błyskawica" i "Grom" otrzymały rozkaz wycofania się z Morza Bałtyckiego do Wielkiej Brytanii w obliczu grożącego wybuchu II wojny światowej (plan "Pekin"). 1 września 1939 polskie okręty napotkały na swej drodze brytyjskie niszczyciele HMS "Wanderer" i HMS "Wallace", które doprowadziły je do portu w Leith, w nocy zaś polskie okręty dotarły do bazy w Rosyth.

ORP "Burza" była pierwszym polskim okrętem wojennym, który zatopił torpedą jednostkę pływającą (statek handlowy z konwoju)

[edytuj] Dowódcy

[edytuj] Dane techniczne

  • Stocznia: Chantiers Naval Francais, Blainville (również kotły "Burzy"); turbiny: Ateliers et Chantiers de la Loire, St. Nazaire;
  • Przebieg budowy: położenie stępki 01.11.1927, wodowanie: 16.04.1929, podniesienie bandery: 10.07.1932.
  • Wyporność: standardowa - 1400 t, pełna - 1910 t, od 1955 r. -2240 t
  • Wymiary: całkowita 106,9 m, szerokość całk 10,5 m; zanurzenie 3,5 m; od 1955 – 4,0m
  • Napęd: 2 zespoły turbin parowych Parsona z przekładnią o mocy łącznej 35 000 KM, 3 kotły opłomkowe, opalane ropą, 2 śruby
  • Prędkość maksymalna 33,8 węzły; od 1955r 30 w
  • Zasięg: 3000 Mm/15 w
  • Zapas paliwa: normalny 330 t.
  • Zaloga: 162 ludzi.
  • Znaki taktyczne: B, H 73, N – 52, 52, 252

[edytuj] Uzbrojenie

do 1940 r.:

1940 - 1942

  • 4 działa 130 mm typu Schneider - Creusot (4 x I)
  • 1 działo 76 mm Mk Vna
  • 2 działka plot. Vickers - Armstrong 40 mm (2 x I)
  • 2 podwójne nkm 13,2 mm Hotchkiss wz. 30 (2 x II) od 1935 r.
  • 2 poczwórne sprzężone karabiny maszynowe 12,7 mm Vickers Mk III
  • 3 wyrzutnie torpedowe 550 mm z reduktorami dla torped 553 mm (1 x III)
  • 2 zrzutnie bomb głębinowych; zapas 20 bomb o wadze 200 kg.
  • 2 miotacze bomb głębinowych Thornycroft; zapas 20 bomb głębinowych

1942 - 1946

  • 2 działa 130 mm typu Schneider - Creusot (2 x I)
  • 1 działo 76 mm Mk Vna
  • 1 poczwórnie sprzężone działko plot. 40 mm Mk VIII
  • 4 działka plot. Oerlikon 20 mm
  • 3 wyrzutnie torpedowe 550 mm z reduktorami dla torped 553 mm (1 x III)
  • 1 wyrzutnia pocisków głębinowych tzw. Hedgehog
  • 2 zrzutnie bomb głębinowych;
  • 4 miotacze bomb głębinowych Thornycroft; Mk IV

od 1955 r.

  • 4 działa kalibru 100 mm wz.34 (4 x I)
  • 4 podwójnie sprzężone działka plot. 37 mm wz. W-11M (4 x II)
  • 1 zrzutnia bomb głębinowych
  • 4 miotacze bomb głębinowych
  • 60 min

[edytuj] Bibliografia

  • Jerzy Pertek: Wielkie dni małej floty, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1976
  • M.J. Whitley: Destroyers of World War Two: An International Encyclopedia, Naval Instutute Press, Annapolis 2002, ISBN 0-87021-326-1

[edytuj] Linki zewnętrzne


Commons in image icon.svg

małopolskie, pomorskie, dolnośląskie, luksusowe łazienki, mazowieckie