Order Odrodzenia Polski – Wikipedia, wolna encyklopedia
Order Odrodzenia Polski, Polonia Restituta - drugie najwyższe polskie państwowe odznaczenie cywilne, nadawane za wybitne osiągnięcia na polu oświaty, nauki, sportu, kultury, sztuki, gospodarki, obronności kraju, działalności społecznej, służby państwowej oraz rozwijania dobrych stosunków z innymi krajami. Ustanowione ustawą z 4 lutego 1921.
W 1944 włączone do systemu odznaczeń nowego, socjalistycznego państwa (RP/PRL). Zachowano jego kształt i barwy, pozbawiając jednak godło korony, a na rewersie krzyża zmieniono rok na "1944".
Do 1990 w wersji przedwojennej także nadawane przez Rząd Rzeczypospolitej na uchodźstwie.
Noszony na czerwonej wstędze z białymi pasami po bokach, przez prawe ramię (w I klasie), na szyi (w II i III klasie) lub na lewej stronie piersi (IV i V klasa).
W precedencji Orderów i odznaczeń Order Odrodzenia Polski występuje po Orderze Orła Białego oraz Orderze Wojennym Virtuti Militari, a przed Orderem Krzyża Wojskowego i Orderem Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej.
Spis treści |
[edytuj] Klasy
Order, wzorem Legii Honorowej, posiada 5 klas:
| 1. Krzyż Wielki | |
| 2. Krzyż Komandorski z Gwiazdą | |
| 3. Krzyż Komandorski | |
| 4. Krzyż Oficerski | |
| 5. Krzyż Kawalerski |
[edytuj] Statystyki
Prezydentura Lecha Kaczyńskiego[1]
| Rok | I klasa |
II klasa |
III klasa |
IV klasa |
V klasa |
Razem |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2008 | 10 | 30 | 166 | 415 | 780 | 1401 |
| 2007 | 13 | 43 | 168 | 443 | 757 | 1424 |
| 2006 | 17 | 41 | 161 | 309 | 279 | 807 |
Na straży honoru Orderu stoi Kapituła Orderu Odrodzenia Polski składająca się z Wielkiego Mistrza Orderu i ośmiu członków Kapituły, powoływanych przez Wielkiego Mistrza na pięć lat. Zgodnie z ustawą o orderach i odznaczeniach Prezydent RP, z tytułu wyboru na ten urząd, staje się Kawalerem Orderu Odrodzenia Polski klasy I i przewodniczy Kapitule jako Wielki Mistrz Orderu.
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
dolnośląskie, opolskie, fotoksiążki, kujawsko-pomorskie, lubelskie
