Proces księży kurii krakowskiej – Wikipedia, wolna encyklopedia
Proces księży – pokazowy proces 4 księży kurii krakowskiej i 3 osób świeckich, oskarżonych przez władze PRL o działalność szpiegowską na rzecz Stanów Zjednoczonych.
Proces toczył się przed Wojskowym Sądem Rejonowym w Krakowie od 21 stycznia do 26 stycznia 1953; odbywał się w hali widowiskowej Zakładów Szadkowskiego.
Sąd pod przewodnictwem sędziego Mieczysława Widaja ogłosił wyrok 27 stycznia, skazując na karę śmierci (wyroków nie wykonano): ks. Józefa Lelito, Michała Kowalika i Edwarda Chachlicę. Pozostałym oskarżonym wymierzono kary od 6 lat więzienia po dożywocie. Rezolucja Związku Literatów Polskich w Krakowie w sprawie procesu krakowskiego z 8 lutego 1953 poparła te wyroki.
Proces był elementem represji wobec Kościoła:
- 9 lutego 1953 władze komunistyczne wydały Dekret o obsadzaniu duchownych stanowisk kościelnych , w myśl którego aparat państwowy miał sprawować całkowitą kontrolę nad sposobem obsadzania stanowisk w Kościele.
- 8 marca 1953 władze komunistyczne nie zezwoliły na dalsze wychodzenie Tygodnika Powszechnego, kiedy redakcja pisma odmówiła zamieszczenia panegirycznego artykułu po śmierci Stalina. Tytuł pisma ( do października 1956) przejęła grupa PAX.
- 14 września 1953 rozpoczął się proces pokazowy biskupa Czesława Kaczmarka, którego skazano na 12 lat więzienia.
- 25 września 1953 aresztowano kardynała Stefana Wyszyńskiego.
- 28 września 1953 Episkopat ogłosił deklarację potępiającą ośrodki dywersyjne przeciw państwu.
- 17 grudnia 1953 w Urzędzie Rady Ministrów odbyło się ślubowanie biskupów ordynariuszów, wikariuszy kapitulnych i sufraganów wszystkich diecezji.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
luksusowe łazienki, dolnośląskie, podlaskie, pomorskie, śląskie