Rezystywność – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Rezystywność (oporność właściwa, opór właściwy) – cecha substancji charakteryzująca rezystancję danego materiału.

Rezystywność jest zazwyczaj oznaczana jako ρ (mała grecka litera rho).

Jednostką rezystywności w układzie SI jest om⋅metr (Ω·m).

Odwrotność rezystywności to konduktywność.

Rezystywność określa wzór na zależność rezystancji przewodnika od jego wymiarów:

R = \rho \frac l S

Z czego wynika:

\rho=\frac{RS}l,

gdzie:

R – rezystancja (opór),
S – pole przekroju poprzecznego elementu,
l – długość elementu.

Rezystywność jest wielkością charakterystyczną dla substancji w danej temperaturze.

Wraz ze wzrostem temperatury rezystywność metali wzrasta, a półprzewodników maleje.

Rezystywność niektórych substancji w niskich temperaturach znika całkowicie; zjawisko to nazywa się nadprzewodnictwem.

Tabela rezystywności niektórych substancji (w temp. 20 °C)
materiał rezystywność (Ω·m)
srebro 1,59 · 10−8
miedź 1,7 · 10−8
złoto 2,44 · 10−8
aluminium 2,82 · 10−8
nikiel 6,99 · 10−8
żelazo 10 · 10−8
cyna 1,09 · 10−7
platyna 11 · 10−8
ołów 22 · 10−8
węgiel 3,5 · 10−5
german 0,46
krzem 640
szkło 1010 - 1014
guma około 1013
siarka 1015

[edytuj] Zobacz też

bad credit loans, Cyfrowe Piosenki, Fajne Teksty, Abc Tekstypiosenek, Artists Songs