Szyfr podstawieniowy – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Szyfr Babingtona - przykład szyfru podstawieniowego

Szyfry podstawieniowe - szyfr w którym każdy znak tekstu jawnego zastępowany jest przez inny znak lub znaki szyfrogramu. Ze względu na łatwość łamania tego rodzaju szyfrów, nie są one już stosowane. Kryptografia klasyczna wyróżnia cztery rodzaje szyfrów podstawieniowych[1]:

  • prosty szyfr podstawieniowy - każdy znak tekstu jawnego zastępowany jest przez dokładnie jeden, przyporządkowany mu znak szyfrogramu
  • homofoniczny szyfr podstawieniowy - każdy znak tekstu jawnego zastępowany jest jednym z przyporządkowanych mu znaków szyfrogramu
  • poligramowy szyfr podstawieniowy - zamiast pojedynczych znaków szyfrowane są grupy znaków
  • wieloalfabetowe szyfry podstawieniowe - złożenia wielu szyfrów podstawieniowych

Przypisy

  1. ↑ Szyfry podstawieniowe i przestawieniowe. W: Bruce Schneier: Kryptografia dla praktyków. Protokoły, algorytmy i programy źródłowe w języku C. Wyd. 2. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo Techniczne, 2002, ss. 38-42. ISBN 83-204-2678-2.  (pol.)

[edytuj] Zobacz też

drzwi chłodnicze, freerolle, walizki kosmetyczne, Forex, Obudowy podwodne